Bal trwał, a muzyka sączyła się z instrumentów grających na specjalnie wybudowanym pięterku ogrodzona złot.ą balustradą, która wyszła z rąk pewno najlepszego kowala w całej stolicy. Maski oddawały różne wrażenia, ale był to ciekawy jednak iście niebezpieczny motyw. Mężczyzna w czarnym stroju musiał was na chwilę przeprosić i zniknął wam z oczu tonąc w tłumie kolorowych strojów i abstrakcyjnie unoszącymi się na kapeluszach różnokolorowych piór. Nie było go kilka minut, najprawdopodobniej poszedł za potrzebą, więc raczej nie zwróciło to nikogo uwagi. Wrócił do was uśmiechnięty zaczęliście kolejną rozmowę, aż w końcu na główny stół do królowej zaczęto zanosić przysmaki, poncze, wina, szampany i inne wytrawne trunki i lokalne lub bardziej egzotyczne przysmaki, królowa wzięła do ust kielich, który wcześniej naturalnie sprawdzany był przez nadwornego "smakosza" sprawdzającego czy wino przypadkiem nie jest zatrute. Nic mu się nie stało, nawet do waszych uszu dotarły słowa pochwały znamienitego wina. Wszystko działo się powoli, a czas płynął choćby chciał, a nie mógł...

-Wybacz mi panie, że przerwałam dyskusję. Jeśli Wielmożny pan zechce, poszukam sobie innego towarzystwa...- rozłożyła wachlarz i trochę dała sobie ochłody. Zrobiło się jej dziwnie ciepło. Posłała jednakże ciepły uśmiech. Wzrok swój przeniosła śladem aktualnego rozmówcy, jakby szukając punktu zaczepienia do dalszej konwersacji.

Zmarszczył brwi i odwrócił wzrok na kobietę. Skrzywił usta w niezbyt przyjemnym uśmiechu. - 'Wielmożny pan' - słowa te wypowiedział z lekko wyczuwalną odrazą - jest ostatnim, z którym chiałabyś... - przymknął oczy i ugryzł się w język, z trudem powstrzymując się od rzucenia kilku słów, powszechnie uznawanych za obelżywe. Szybko się jednak opanował. Cóż... Trzeba było. - chciałaby Pani - wysilił się na uprzejmy (no... powiedzmy, że prawie uprzejmy) ton - rozmawiać. Za to on - wskazał podbródkiem czarnego, który właśnie do nich wracał - sprawdzi się pewnie znakomicie - mówił, wciąż siląc się w miarę uprzejmy ton głosu. Kiedy skończył, wescthnął i na jego twarzy dał się zauważyć paskudny wyraz. Na szczęście tylko na chwilę, gdyż odwrócił ją w kierunku królowej i zaczął znów obserwować ją i jej otoczenie.